id stringlengths 11 11 | year stringdate 1855-01-01 00:00:00 1903-01-01 00:00:00 ⌀ | kk_title stringlengths 3 80 | kk_text stringlengths 92 4.29k | translator stringclasses 43
values | translation stringlengths 95 5.58k ⌀ |
|---|---|---|---|---|---|
ABAI152ABAI | 1899 | Дүтбайға | Жылуы жоқ бойының, \nЖылмиғаны неткені?\nҚұбылуы ойының –\nКетпей құйтың еткені.\n\nМұңды, жылмаң пішінін \nКезек киіп, ел жиып,\nБолыс болса, түсінің \nТүксігін салар тырсиып.\n\nБір көрмеге тәп-тәтті \nҚазаны мен қалбаңы.\nДөң айналмай ант атты, \nБүксіп, бықсып ар жағы.\n\nСенен аяр түгі жоқ,\nБүгін сыйлас көрініп,\... | P. Karaban | Зачем улыбчивы уста,\nКогда так злобен он?\nМеняет мненья, как цвета\nВ листве хамелеон.\n\nОн надевал любой наряд,\nЧтобы привлечь сердца.\nСтал волостным — надменен взгляд\nСурового лица.\n\nПри первой встрече руки жмёт,\nИ льстит, и лебезит.\nНо отвернись — уже не тот.\nТак подлостью разит!\n\nСегодня он тобой плёне... |
ABAI153ABAI | 1899 | Есіңде бар ма жас күнің | Есіңде бар ма жас күнің, \nКөкірегің толық, басың бос.\nҚайғысыз, ойсыз, мас күнің,\nКімді көрсең — бәрі дос.\n\nМахаббат, қызық, мал мен бақ \nКөрінуші еді досқа ортақ.\nҮміт жақын, көңіл ақ,\nБолар ма сондай қызық шақ?\n\nҚұдай-ау, қайда сол жылдар, \nМахаббат, қызық мол жылдар? \nАқырын, ақырын шегініп,\nАлыстап кет... | A. Globa | Года миновали давно ль?\nКогда кровь кипела моя.\nНи дум, ни печали, — давно ль? -\nС первым встречным — друзья.\n\nСмех, любовь, питьё и еда —\nИх делили в кругу друзей.\nЗлатоцветных надежд года,\nГода молодости моей!\n\nГде ты, золотая пора,\nКогда радость лилась рекой?\nКак будто вчера, лишь вчера,\nА оглянешься — ... |
ABAI153ABAI | 1899 | Есіңде бар ма жас күнің | Есіңде бар ма жас күнің, \nКөкірегің толық, басың бос.\nҚайғысыз, ойсыз, мас күнің,\nКімді көрсең — бәрі дос.\n\nМахаббат, қызық, мал мен бақ \nКөрінуші еді досқа ортақ.\nҮміт жақын, көңіл ақ,\nБолар ма сондай қызық шақ?\n\nҚұдай-ау, қайда сол жылдар, \nМахаббат, қызық мол жылдар? \nАқырын, ақырын шегініп,\nАлыстап кет... | A. Globa | Ты помнишь ли юность, друг,\nКогда кровь кипела твоя?\nОпьянён, всё светло вокруг,\nДаже с первым встречным — друзья.\n\nИ любовь и ясность души —\nОтрада в кругу друзей.\nНадеждой, счастьем дыши…\nДождёшься ль подобных дней?\n\nГде же ты, золотая пора,\nКогда радость лилась рекой?\nБыло всё как будто вчера,\nА оглянеш... |
ABAI154ABAI | 1899 | Жүрегім менің қырық жамау | Жүрегім менің қырық жамау\nҚиянатшыл дүниеден.\nҚайтіп аман қалсын сау, \nҚайтқаннан соң әрнеден.\n\nӨлді кейі, кейі — жау,\nКімді сүйсе бұл жүрек.\nКімі — қастық, кімі — дау, \nСүйенерге жоқ тірек.\n\nКәрілік те тұр тақау,\nАлдымызда айла жоқ.\nҚайғысыздың бәрі — асау,\nБізге онан пайда жоқ.\n\nҚан жүректі қайғылы-ау,... | M. Adibayev | Толпа безумно-похотливо,\nРазрушив сердца Божий Храм,\nБежит, позорным и блудливым,\nВнимая грязным их речам.\nО, подлый мир, такого сердца\nНе видел ты, не пощадил.\nИ вырвав из живого веру,\nЕще трепещущим зарыл.\nИз тех, кого оно любило –\nИных уж нет, другие во вражде!\nО, бедное, кого вскормило?!\nКоль нет опоры н... |
ABAI154ABAI | 1899 | Жүрегім менің қырық жамау | Жүрегім менің қырық жамау\nҚиянатшыл дүниеден.\nҚайтіп аман қалсын сау, \nҚайтқаннан соң әрнеден.\n\nӨлді кейі, кейі — жау,\nКімді сүйсе бұл жүрек.\nКімі — қастық, кімі — дау, \nСүйенерге жоқ тірек.\n\nКәрілік те тұр тақау,\nАлдымызда айла жоқ.\nҚайғысыздың бәрі — асау,\nБізге онан пайда жоқ.\n\nҚан жүректі қайғылы-ау,... | S. Tleubayev | Сердце мое — из сорока заплаток\nОт мучительной (тяжелой) жизни\nКак оно будет целым,\nЕсли ото всюду обиды.\n\nКто-то умер, кто-то враг,\nКого полюбит это сердце.\nКто — враг, кто — скандалист,\nОпереться не на кого.\n\nСтарость уже близка,\nПеред нами хитрости нет (не перехитришь ее),\nУ кого горя нет, они строптивы,... |
ABAI154ABAI | 1899 | Жүрегім менің қырық жамау | Жүрегім менің қырық жамау\nҚиянатшыл дүниеден.\nҚайтіп аман қалсын сау, \nҚайтқаннан соң әрнеден.\n\nӨлді кейі, кейі — жау,\nКімді сүйсе бұл жүрек.\nКімі — қастық, кімі — дау, \nСүйенерге жоқ тірек.\n\nКәрілік те тұр тақау,\nАлдымызда айла жоқ.\nҚайғысыздың бәрі — асау,\nБізге онан пайда жоқ.\n\nҚан жүректі қайғылы-ау,... | Y. Kuznetsov | На сорок лоскутьев печалей\nРазорвано сердце врагами.\nОно уцелело б едва ли,\nВо всем разуверясь с годами.\nИз тех, кого сердце любило,\nТот умер, тот сеет раздоры,\nА та даже помнить забыла…\nИ нету ни в ком мне опоры.\nУж старость в упор подступает,\nИ выхода нет никакого.\nСтроптивый про горе не знает,\nНо проку ве... |
ABAI154ABAI | 1899 | Жүрегім менің қырық жамау | Жүрегім менің қырық жамау\nҚиянатшыл дүниеден.\nҚайтіп аман қалсын сау, \nҚайтқаннан соң әрнеден.\n\nӨлді кейі, кейі — жау,\nКімді сүйсе бұл жүрек.\nКімі — қастық, кімі — дау, \nСүйенерге жоқ тірек.\n\nКәрілік те тұр тақау,\nАлдымызда айла жоқ.\nҚайғысыздың бәрі — асау,\nБізге онан пайда жоқ.\n\nҚан жүректі қайғылы-ау,... | M. Petrovyh | На сорок лоскутов тоскою\nРастерзано ты — каждым днем…\nКак же сердцу дожить в покое,\nИзверившемуся во всем!\n\nТе — взяты землей, те — враждою,\nА как их любило ты!\nВражда и беда шли чредою,\nИ вот — ты среди пустоты.\n\nЛишь старость одна пред тобою\nВо мраке, и выхода нет.\nБеспечных утешит любое.\nА где нам с тоб... |
ABAI155ABAI | 1899 | Күшік асырап, ит еттім | Күшік асырап, ит еттім,\nОл балтырымды қанатты. \nБіреуге мылтық үйреттім,\nОл мерген болды, мені атты. | A. Globa | Я вырастил пса из щенка, —\nОн мне ногу раз прокусил.\nОбучил я когда-то стрелка, —\nОн меня чуть не подстрелил. |
ABAI155ABAI | 1899 | Күшік асырап, ит еттім | Күшік асырап, ит еттім,\nОл балтырымды қанатты. \nБіреуге мылтық үйреттім,\nОл мерген болды, мені атты. | A. Zhovtis | Собаку я выкормил из щенка —\nИ зубы ее испытал.\nМеткости я обучил стрелка —\nИ сам мишенью стал! |
ABAI156ABAI | 1899 | Нұрлы аспанға тырысып өскенсің сен | Нұрлы аспанға тырысып өскенсің сен,\nМенмен, кердең, қайғысыз ер көңілмен, \nЖазғытұрым жасырып жердің бетін,\nЖасыл шөппен, бой жеткен егінмен тең.\n\nСонан бері рахымсыз көп жыл өтті,\nОрақ келер, орылар мезгіл жетті.\nЖылы менен суықтың бәрін көріп,\nҚайран көңіл қайыспай қайрат етті.\n\nАуыр ойды көтеріп ауырған жа... | S. Tleubayev | Ты рос, стремясь к ясному небу,\nГордый, капризный, веселый и беззаботный,\nНаравне с зеленой травой и высокими посевами,\nПокрывающими весной поверхность земли.\nС тех пор прошло много безжалостных лет\nПрошло время жатвы, пора быть убранным.\nТы испытал и жару, и холод,\nНо ты не согнулся, ты боролся.\nНосившая тяжки... |
ABAI156ABAI | 1899 | Нұрлы аспанға тырысып өскенсің сен | Нұрлы аспанға тырысып өскенсің сен,\nМенмен, кердең, қайғысыз ер көңілмен, \nЖазғытұрым жасырып жердің бетін,\nЖасыл шөппен, бой жеткен егінмен тең.\n\nСонан бері рахымсыз көп жыл өтті,\nОрақ келер, орылар мезгіл жетті.\nЖылы менен суықтың бәрін көріп,\nҚайран көңіл қайыспай қайрат етті.\n\nАуыр ойды көтеріп ауырған жа... | D. Brodsky | Рос ты, к небу устремляясь головой,\nГордо, смело, без печали роковой.\nТак весною к солнцу тянутся ростки,\nКогда степи покрываются травой.\n\nОтшумел давно суровых лет поток,\nНаступил уже косьбы и жатвы срок.\nЗнало сердце зной и холод, но оно\nУстояло пред лицом утрат, тревог.\n\nОт тревоги непрестанной ноет грудь.... |
ABAI156ABAI | 1899 | Нұрлы аспанға тырысып өскенсің сен | Нұрлы аспанға тырысып өскенсің сен,\nМенмен, кердең, қайғысыз ер көңілмен, \nЖазғытұрым жасырып жердің бетін,\nЖасыл шөппен, бой жеткен егінмен тең.\n\nСонан бері рахымсыз көп жыл өтті,\nОрақ келер, орылар мезгіл жетті.\nЖылы менен суықтың бәрін көріп,\nҚайран көңіл қайыспай қайрат етті.\n\nАуыр ойды көтеріп ауырған жа... | M. Adibayev | Ты рос в небесный устремляясь свет,\nВеселый баловень, беспечный, гордый,\nКак зелень чистая, пробившимся зерном,\nВ весеннем буйстве покрывает горы.\nС тех пор прошло немало тяжких лет,\nУж время жатвы убежало в Лету.\nПора быть убранным, я замерзаю летом,\nГрехи согнуться перед смертью не дают.\nГнет тяжких дум больн... |
ABAI156ABAI | 1899 | Нұрлы аспанға тырысып өскенсің сен | Нұрлы аспанға тырысып өскенсің сен,\nМенмен, кердең, қайғысыз ер көңілмен, \nЖазғытұрым жасырып жердің бетін,\nЖасыл шөппен, бой жеткен егінмен тең.\n\nСонан бері рахымсыз көп жыл өтті,\nОрақ келер, орылар мезгіл жетті.\nЖылы менен суықтың бәрін көріп,\nҚайран көңіл қайыспай қайрат етті.\n\nАуыр ойды көтеріп ауырған жа... | M. Dudin | Ты рос. Ты вверх тянулся смело\nВсем мужеством души и тела.\nТы рос, как вешняя трава,\nКак злак, не знающий предела.\nТрудом немилосердных лет\nТы проложил по жизни след.\nИ вот настало время жатвы –\nДержать пред будущим ответ.\nЧто видишь ты в седой золе\nКостра, горевшего во мгле?..\nА голова твоя, как колос,\nВсе ... |
ABAI156ABAI | 1899 | Нұрлы аспанға тырысып өскенсің сен | Нұрлы аспанға тырысып өскенсің сен,\nМенмен, кердең, қайғысыз ер көңілмен, \nЖазғытұрым жасырып жердің бетін,\nЖасыл шөппен, бой жеткен егінмен тең.\n\nСонан бері рахымсыз көп жыл өтті,\nОрақ келер, орылар мезгіл жетті.\nЖылы менен суықтың бәрін көріп,\nҚайран көңіл қайыспай қайрат етті.\n\nАуыр ойды көтеріп ауырған жа... | Y. Kuznetsov | Рос ты быстро, стремясь в небосвод голубой,\nС гордой, смелой, беспечной и вольной душой.\nКак широкий зеленый ковер спелой жатвы,\nТы привольно покрыл твердь равнины земной.\n\nМного пагубных лет миновало с тех пор.\nВот и время серпа начинает свой сбор.\nВсе сполна испытав: зной и стужу, и слякоть.\nНе сломился ты ду... |
ABAI157ABAI | 1899 | Сүйсіне алмадым, сүймедім | Сүйсіне алмадым, сүймедім,\nСүйегім жасып, сор қалың. \nСүйісіп саған тимедім,\nБола алмадым сенің жарың. | M. Petrovyh | Не увлёк ты меня, — нет, не смог!\nИзнемог ты, устал. Горе нам!\nНет любви: ты и здесь, и далёк,\nИ не быть мне твоей, — видишь сам. |
ABAI158ABAI | 1900 | Жүрегім, нені сезесің | Жүрегім, нені сезесің, \nСенен басқа жан жоқ па? \nДүниені, көңілім, кезесің,\nТиянақ жоқ па, қой, тоқта!\n\nСезгеніңді сездіріп,\nЖете алмадың ортаққа.\nТірі жаннан бездіріп,\nАпарасың қай жаққа?\n\nОртақтық, тыныштық достық қой, \nОның қадірін кім білер? \nӘркімге тілеу қостық қой,\nБәрі — алдамшы саудагер.\n\nХалықт... | A. Steinberg | Одинокое, не найдёт,\nСердце, отклика на пути!\nМысль моя, прерви свой полёт,\nКоль пристанища не найти.\n\nЧувство высказанное — ложь,\nБезответен страстей призыв.\nТак куда ж ты, сердце, влечёшь,\nОт всего меня отлучив?\n\nСчастье, дружба, любовь, покой, —\nВы для жизни только гроши;\nИми платят беде людской\nЛицемер... |
ABAI158ABAI | 1900 | Жүрегім, нені сезесің | Жүрегім, нені сезесің, \nСенен басқа жан жоқ па? \nДүниені, көңілім, кезесің,\nТиянақ жоқ па, қой, тоқта!\n\nСезгеніңді сездіріп,\nЖете алмадың ортаққа.\nТірі жаннан бездіріп,\nАпарасың қай жаққа?\n\nОртақтық, тыныштық достық қой, \nОның қадірін кім білер? \nӘркімге тілеу қостық қой,\nБәрі — алдамшы саудагер.\n\nХалықт... | M. Sultanbekov | Сердце моё, чуешь ли что,\nСколько подобных тебе?\nМир для тебя открыл простор:\nНужен порядок в судьбе.\n\nОтклика ищешь в ответ,\nЧувств, как свои, наравне.\nГде он, такой человек,\nСпрятан в какой стороне?\n\nРавенство, дружба, любовь, покой -\nВ людях для них есть приют?\nРинулись к ним с доброй душой,\nТе, как тор... |
ABAI158ABAI | 1900 | Жүрегім, нені сезесің | Жүрегім, нені сезесің, \nСенен басқа жан жоқ па? \nДүниені, көңілім, кезесің,\nТиянақ жоқ па, қой, тоқта!\n\nСезгеніңді сездіріп,\nЖете алмадың ортаққа.\nТірі жаннан бездіріп,\nАпарасың қай жаққа?\n\nОртақтық, тыныштық достық қой, \nОның қадірін кім білер? \nӘркімге тілеу қостық қой,\nБәрі — алдамшы саудагер.\n\nХалықт... | A. Steinberg | Одинокое, не ищи,\nСердце, отклика на пути!\nМысль моя, не странствуй, молчи,\nКоль пристанища не найти.\n\nЧувство высказанное — ложь,\nБезответен души призыв.\nТак куда ж ты, сердце, влечёшь,\nОт всего меня отлучив?\n\nСчастье, дружба, любовь, покой, —\nОценила вас жизнь в гроши;\nИми платят беде людской\nЛицемерные ... |
ABAI159ABAI | 1900 | Көлеңке басын ұзартып | Көлеңке басын ұзартып, \nАлысты көзден жасырса.\nКүнді уақыт қызартып,\nКөк жиектен асырса.\n\nКүңгірт көңілім сырласар \nСұрғұлт тартқан бейуаққа, \nТөмен қарап мұңдасар,\nОй жіберіп әр жаққа.\n\nӨткен өмір — қу соқпақ, \nҚыдырады талайды.\nКім алдады, кім тоқпақ \nСалды, соны санайды.\n\nНені тапсаң, оны тап, \nЖарам... | A. Globa | Когда станет длинною тень\nИ закат прохладно багрян\nИ, путь завершая, день\nШагнёт за дальний курган, —\n\nЗапечалюсь я в тишине,\nОвладеет вечер душой.\nВечерний сумрак в огне.\nЖизнь — вся уже за спиной.\n\nТропа за спиной — жизнь твоя,\nТропа, по которой ты шёл:\nБеды прошла колея,\nПрошло по ней горе — вол,\n\nИ т... |
ABAI159ABAI | 1900 | Көлеңке басын ұзартып | Көлеңке басын ұзартып, \nАлысты көзден жасырса.\nКүнді уақыт қызартып,\nКөк жиектен асырса.\n\nКүңгірт көңілім сырласар \nСұрғұлт тартқан бейуаққа, \nТөмен қарап мұңдасар,\nОй жіберіп әр жаққа.\n\nӨткен өмір — қу соқпақ, \nҚыдырады талайды.\nКім алдады, кім тоқпақ \nСалды, соны санайды.\n\nНені тапсаң, оны тап, \nЖарам... | A. Globa | Когда удлиняется тень,\nИ закат прохладно-багрян,\nИ, время окончив, день\nШагнёт за дальний курган, —\n\nЗапечалюсь я в тишине.\nОвладеет вечер душой.\nВечерний сумрак в огне.\nЖизвь вся уже за спиной.\n\nТропа за спиной — жизнь твоя\nТропа, по которой ты шёл:\nБеды прошла колея,\nПрошло по ней горе-вол,\n\nИ топтал е... |
ABAI159ABAI | 1900 | Көлеңке басын ұзартып | Көлеңке басын ұзартып, \nАлысты көзден жасырса.\nКүнді уақыт қызартып,\nКөк жиектен асырса.\n\nКүңгірт көңілім сырласар \nСұрғұлт тартқан бейуаққа, \nТөмен қарап мұңдасар,\nОй жіберіп әр жаққа.\n\nӨткен өмір — қу соқпақ, \nҚыдырады талайды.\nКім алдады, кім тоқпақ \nСалды, соны санайды.\n\nНені тапсаң, оны тап, \nЖарам... | M. Dudin | Удлиняются тени скорее,\nЧем мы их появления ждём.\nИ багровое Солнце, не грея,\nУдаляется за окном.\n\nИ душа моя в сумерках серых,\nНа ещё не забытых примерах\nПогружаясь в раздумья, печаль,\nНаблюдает прошедшую даль.\n\nПыль и пепел побед и тревоги\nИ от времени высохших троп\nТам, где Время — скакун быстроногий -\n... |
ABAI159ABAI | 1900 | Көлеңке басын ұзартып | Көлеңке басын ұзартып, \nАлысты көзден жасырса.\nКүнді уақыт қызартып,\nКөк жиектен асырса.\n\nКүңгірт көңілім сырласар \nСұрғұлт тартқан бейуаққа, \nТөмен қарап мұңдасар,\nОй жіберіп әр жаққа.\n\nӨткен өмір — қу соқпақ, \nҚыдырады талайды.\nКім алдады, кім тоқпақ \nСалды, соны санайды.\n\nНені тапсаң, оны тап, \nЖарам... | V. Rozhdestvensky | Всё длиннее синяя тень,\nВсё туманней для взора даль,\nДогорает в закате день,\nИ тускнеет небес эмаль.\n\nСердце горем утомлено,\nПоселился в нём мрак ночной.\nТайно с сумерками оно\nЗавело разговор живой.\n\nПрежних горестей, давних ран\nХочешь вновь подвести итог.\nЖизнь былая — ушла в туман,\nТщетно ищешь ты к ней ... |
ABAI160ABAI | 1901 | Буынсыз тілің | Буынсыз тілің,\nБуулы сөзің\nӘсерлі адам ұғылына. \nКісінің сөзін \nҰққыш-ақ өзің,\nҚисығын түзеп тұғырыға.\n\nСезімпаз көңіл \nЖылы жүрек\nТаппадым деп түңілмес. \nБір тәуір дос \nТым-ақ керек,\nОйы мен тілі бөлінбес. | A. Gatov | Твоя превосходная, гибкая речь\nЗначенья и смысла полна,\nДо сердца доходит она.\nВнимательно слушаешь, знаешь язык,\nУмеешь любого поправить ты вмиг,\nКогда его мысль неверна.\nМечтаю давно я о счастьи, —\nЧтоб друг повстречался такой,\nЧья мысль и поступки в согласьи, —\nРазумный, с горячей душой. |
ABAI160ABAI | 1901 | Буынсыз тілің | Буынсыз тілің,\nБуулы сөзің\nӘсерлі адам ұғылына. \nКісінің сөзін \nҰққыш-ақ өзің,\nҚисығын түзеп тұғырыға.\n\nСезімпаз көңіл \nЖылы жүрек\nТаппадым деп түңілмес. \nБір тәуір дос \nТым-ақ керек,\nОйы мен тілі бөлінбес. | A. Gatov | Твой язык богат,\nИ слова звучат,\nТрогая людей.\nСлыша речь других,\nТы поправишь их,\nСкажешь — как верней.\n\nИ в отчаянье\nНе впадёт душа,\nГоре пережив…\nВерности ищу!\nДружба хороша,\nЕсли друг — правдив. |
ABAI161ABAI | 1901 | Жапырағы қуарған ескі үмітпен | Жапырағы қуарған ескі үмітпен\nҚиял қып өмір сүріп, бос жүріппін. \nЖыбыр қағып, көңілді тыншытпайды \nҚашанғы өтіп кеткен бұлдыр көп күн.\n\nОл дәурен өмір емес, бір көрген түс, \nОйға түйме, қызықты қиялдан күс. \nҚарашы, өз бойыңда түгел ме екен\nЫстық жүрек, өң-шырай, қуат пен күш?\n\nТөңкеріліп құбылған жұрт — бір... | A. Globa | Пожелтевших надежд опала листва.\nПоседела в мечтах моя голова.\nМинувшее смутно, а в сердце печаль.\nБылых дней тревога, как прежде, жива.\n\nЖизнь — как сон, как слова стихов золотых.\nОбманули мечты, но не молкнет стих.\nВзгляни на себя; горяча ль твоя кровь,\nГорит ли румянец на щеках твоих?\n\nЛюди лживы, неверны,... |
ABAI161ABAI | 1901 | Жапырағы қуарған ескі үмітпен | Жапырағы қуарған ескі үмітпен\nҚиял қып өмір сүріп, бос жүріппін. \nЖыбыр қағып, көңілді тыншытпайды \nҚашанғы өтіп кеткен бұлдыр көп күн.\n\nОл дәурен өмір емес, бір көрген түс, \nОйға түйме, қызықты қиялдан күс. \nҚарашы, өз бойыңда түгел ме екен\nЫстық жүрек, өң-шырай, қуат пен күш?\n\nТөңкеріліп құбылған жұрт — бір... | A. Gatov | Я надеялся — листья надежды желты.\nЯ так долго мечтал — обманули мечты.\nСердцу тяжко, тревожно, когда вдалеке\nПроступают тех дней миновавших черты.\n\nТо не жизнь позади, а несбывшийся сон!\nЛучше б жил я, от светлой мечты отрешен.\nПогляди на себя: есть ли сила в руках,\nВ сердце — жар, и лицо разрумянил ли он?\n\n... |
ABAI162ABAI | 1901 | Қуанбаңдар жастыққа | Қуанбаңдар жастыққа, \nЕлірме күлкі, мастыққа.\nКөзің қайдан жетеді \nДостық пенен қастыққа? \nҚұрбыңның қызық дегенін \nСөз екен деп ап шықпа. \nАдалдан тапқан тиынды\nСал да сақта қапшыққа. \nҚолдағыңды қорғап бақ,\nМал арзан деп аптықпа. \nСыпайы жүр де, шаруа ойла, \nДаңғойланып қақтықпа.\nБет алды жанға бой салма,... | L. Ozerov | Веселья лёгкая вода,\nПустая молодость — беда.\nТы лучше разумом попробуй\nПознать, где дружба, где вражда.\n\nЧто славным у людей слывёт,\nТебя не слишком пусть влечёт.\nНе торопись, мой друг, работа —\nОна предмет твоих забот.\n\nДуши богатства береги,\nВсего, что дёшево, — беги,\nА скромность — истинный хозяин,\nОн ... |
ABAI163ABAI | 1901 | Осы қымыз қазаққа | Осы қымыз қазаққа\nМақтаның ба, асың ба?\nҚымызды басар артынан \nЕт даяр ма қасыңда?\nБойыңа сіңіп, өрт болған \nҚызба бастық жасыңда.\nҚызылшыл семіз, жаз қымыз –\nБір үлкен борыш басыңда. \nЖуасты мін де, айран іш,\nЖоқ немеге шатылма.\nҰры, залым, қуларға \nНысанаға шаншылма.\nЖылқыны аңдып ұры жүр \nӘр төбенің тас... | V. Rozhdestvensky | Кумыс, питьё казаха,\nТы пища нам или честь?\nВедь жирный нужен кусок,\nЧтоб этот кумыс заесть.\n\nПрохладному кумысу\nБаранину вслед готовь.\nА если молоды мы,\nКумыс горячит нам кровь.\n\nПей лучше тихий айран,\nНа смирном езди коне,\nЧтоб вору не послужить\nДобычей в родной стране.\n\nЗа табуном с холма\nСледит он —... |
ABAI163ABAI | 1901 | Осы қымыз қазаққа | Осы қымыз қазаққа\nМақтаның ба, асың ба?\nҚымызды басар артынан \nЕт даяр ма қасыңда?\nБойыңа сіңіп, өрт болған \nҚызба бастық жасыңда.\nҚызылшыл семіз, жаз қымыз –\nБір үлкен борыш басыңда. \nЖуасты мін де, айран іш,\nЖоқ немеге шатылма.\nҰры, залым, қуларға \nНысанаға шаншылма.\nЖылқыны аңдып ұры жүр \nӘр төбенің тас... | L. Schiffers | Что кумыс казаху — пища\nИли так, для похвальбы?\nУ тебя готово ль мясо\nДля закуски в час гульбы?\n\nЭто чванство и бахвальство\nС юности в тебя вошло.\nПромышлять кумыс и мясо —\nВот, мол, наше ремесло.\n\nНет, сынок, айран насущный\nБольше нам с тобой к лицу.\nВ удальстве тягаться с плутом\nНе пристало молодцу.\n\nВ... |
ABAI164ABAI | 1901 | Ұяламын дегені көңіл үшін | Ұяламын дегені көңіл үшін,\nҰсақ қулық бір ғана өмір үшін.\nТатымды достық та жоқ, қастық та жоқ, \nЖігері жоқ, маңызы жеңіл үшін.\n\nЖалығу бар, шалқу бар, іш пысу бар, \nЖаңа сүйгіш адамзат, көрсе қызар.\nАр мен ұят ойланбай, тәнін асырап,\nЕртеңі жоқ, бүгінге болған құмар.\n\nТуысқаның, достарың — бәрі екіұшты, \nСо... | A. Argo | Стыдливость, но лишь для отвода глаз:\nТут тайная хитрость, там фальшь напоказ.\nНи великой борьбы, ни большой любви,\nОдно легкомыслие есть у нас.\n\nЕсть скука у нас, беспробудная лень.\nНам всякая дорога дребедень.\nЗабыли мы и совесть и честь\nИ знаем: лови сегодняшний день!\nДрузья и родня — лицемерны насквозь,\nЛ... |
ABAI164ABAI | 1901 | Ұяламын дегені көңіл үшін | Ұяламын дегені көңіл үшін,\nҰсақ қулық бір ғана өмір үшін.\nТатымды достық та жоқ, қастық та жоқ, \nЖігері жоқ, маңызы жеңіл үшін.\n\nЖалығу бар, шалқу бар, іш пысу бар, \nЖаңа сүйгіш адамзат, көрсе қызар.\nАр мен ұят ойланбай, тәнін асырап,\nЕртеңі жоқ, бүгінге болған құмар.\n\nТуысқаның, достарың — бәрі екіұшты, \nСо... | A. Argo | Стыдливость, но только для отвода глаз.\nТут мелкая хитрость, там внешний показ.\nНет великой борьбы, нет большой любви —\nОдно лишь легкомыслие есть у нас!\n\nУсталость и скука, боязнь труда,\nИ так бесконечно, во всём и всегда.\nКто каждый день увлекается другим,\nТот падок на всё, не годен никуда!\n\nТакому и совест... |
ABAI165ABAI | 1902 | Алланың өзі де рас, сөзі де рас | Алланың өзі де рас, сөзі де рас, \nЕшуақытта рас сөз жалған болмас.\nКөп кітап келді Алладан, оның төрті\nАлланы танытуға сөз айырмас .\n\nӘмәнтуоқымаған кісі бар ма? \nУә кутубиһидегенмен ісі бар ма?\nАлла өзгермес, адамзат күнде өзгерер, \nЖарлық берді Ол сіздерге сөзді ұғарға.\n\nЗамана, шаруа, мінез күнде өзгерді, ... | null | null |
ABAI166ABAI | 1902 | Жүрек — теңіз, қызықтың бәрі — асыл тас | Жүрек — теңіз, қызықтың бәрі — асыл тас,\nСол қызықсыз өмірде жүрек қалмас.\nЖүректен қызу-қызба кете қалса,\nӨзге тәннен еш қызық іс табылмас.\n\nДостық, қастық, бар қызық — жүрек ісі,\nАр, ұяттың бір ақыл — күзетшісі.\nАр мен ұят сынбаса, өзге қылық,\nАрын, алқын — бұл күннің мәртебесі.\n\nҚартаң тартқан адамнан от а... | M. Tarlovsky | Сердце — море, где радости — жемчуга.\nОтбери их — и выцветут берега.\nЕсли сердце сокровища лишено,\nОболочка пустая не дорога.\n\nСердце дружбой живёт, живёт и враждой.\nДобродетель в уме находит устой.\nЕсли ум добродетель твою хранит,\nС каждым днём ты возносишься над средой.\n\nСтарый, гаснущий муж не сломит врага... |
ABAI166ABAI | 1902 | Жүрек — теңіз, қызықтың бәрі — асыл тас | Жүрек — теңіз, қызықтың бәрі — асыл тас,\nСол қызықсыз өмірде жүрек қалмас.\nЖүректен қызу-қызба кете қалса,\nӨзге тәннен еш қызық іс табылмас.\n\nДостық, қастық, бар қызық — жүрек ісі,\nАр, ұяттың бір ақыл — күзетшісі.\nАр мен ұят сынбаса, өзге қылық,\nАрын, алқын — бұл күннің мәртебесі.\n\nҚартаң тартқан адамнан от а... | M. Dudin | Сердце — море, а радость его — жемчуга.\nЖизнь для сердца, без радости — не дорога!\nМоре сердца становится морем печали,\nГаснет пламя и глубинах и глохнут его берега.\nВсё от радости Сердца — и Совесть, и Дружба, и Честь,\nВсё, что в будущем будет, и в сумерках прошлого есть.\nВсё, чего не коснется сегодняшней прихот... |
ABAI167ABAI | 1902 | Тоты құс түсті көбелек | Тоты құс түсті көбелек\nЖаз сайларда гулемек. \nБәйшешек солмақ, күйремек, \nКөбелек өлмек, сиремек.\nАдамзатқа не керек:\nСүймек, сезбек, кейімек, \nХарекет қылмақ, жүгірмек, \nАқылмен ойлап,сөйлемек.\nӘркімді заман сүйремек, \nЗаманды қай жан билемек? \nЗаманға жаман күйлемек, \nЗамана оны илемек. | M. Petrovyh | Мотыльки, чей светел наряд,\nВам, цветы, привет свой дарят.\nНо спугнет гроза, сад примят —\nИ они назад не летят.\n\nЛюдям всем дана, всем подряд,\nЧереда удач и утрат,\nЧто всегда сомненьем томят\nИ скорей ответа хотят.\n\nВремя гонит всех — стар иль млад.\nБремя злых помех снять бы рад!\nЖизнь — тоска и смех, блеск ... |
ABAI167ABAI | 1902 | Тоты құс түсті көбелек | Тоты құс түсті көбелек\nЖаз сайларда гулемек. \nБәйшешек солмақ, күйремек, \nКөбелек өлмек, сиремек.\nАдамзатқа не керек:\nСүймек, сезбек, кейімек, \nХарекет қылмақ, жүгірмек, \nАқылмен ойлап,сөйлемек.\nӘркімді заман сүйремек, \nЗаманды қай жан билемек? \nЗаманға жаман күйлемек, \nЗамана оны илемек. | E. Kurdakov | Вот мотыльков беспечный рой,\nСтруясь, летит сквозь летний зной\nВ мгновенной радости скупой\nНад обречённою травой.\n\nА человек, он что ж, иной?\nИ он не властен над судьбой,\nСпешит, хлопочет, лишь порой\nПытаясь путь осмыслить свой.\n\nА время мутною рекой\nВсех топит в бездне вековой,\nИ тех особо, кто порой\nПере... |
ABAI168ABAI | 1903 | Жалын мен оттан жаралып | Жалын мен оттан жаралып, \nЖарқылдап Рағитжайды айдар. \nЖаңбыры жерге таралып, \nЖасарып шығып гүл жайнар.\n\nЖайына біреу келсе кез,\nБелгілі жұмыс, сор қайнар.\nҚуаты күшті нұрлы сөз,\nҚуатын білген абайлар.\n\nЖалын мен оттан жаралған \nСөзді ұғатын қайсың бар?\nПартия жиып пара алған,\nПейілі кедей байсыңдар.\n\nҚ... | L. Ozerov | Ангел молнии, Рагит,\nКак стрела, к земле летит.\nОпрокинутый на землю\nДождь её животворит.\nМолния бьёт наповал.\nСилу слов ты, друг, познал.\nЕсли их, как молний силу,\nНа себе ты испытал.\nМимо этих слов пройдёт\nВзяточник и обормот.\nНищенка-душа не примет\nОгненных таких щедрот.\nПримет молнии-слова,\nКто устал о... |
ABAI169ABAI | null | Әйелің — Медет қызы, аты Ырым | Әйелің — Медет қызы, аты Ырым, \nАйында бір жумайды беттің кірін.\nЕр кезек ер жігітке үшке дейін,\nБір боқты тағы бас та және сүрін. | M. Adibayev | Жену твою — Медета дочь, зовут Ырым,\nРаз в месяц грязного лица не моет.\nВ говно ступить упасть — три раза право есть,\nПотом, ничто уже джигита не отмоет. |
ABAI169ABAI | null | Әйелің — Медет қызы, аты Ырым | Әйелің — Медет қызы, аты Ырым, \nАйында бір жумайды беттің кірін.\nЕр кезек ер жігітке үшке дейін,\nБір боқты тағы бас та және сүрін. | A. Starostin | Твоя жена Медета дочь, и звать ее Ырим;\nУмыться даже в месяц раз — тот труд ей нестерпим;\nЖигиту силы испытать, ты знаешь, трижды надо,\nНо он в дерьмо вступил и в грязь летит путем прямым. |
ABAI169ABAI | null | Әйелің — Медет қызы, аты Ырым | Әйелің — Медет қызы, аты Ырым, \nАйында бір жумайды беттің кірін.\nЕр кезек ер жігітке үшке дейін,\nБір боқты тағы бас та және сүрін. | K. Doszhan | Жена твоя по имени Ырым, дочь Медета,\nДаже раз в месяц не моет свое грязное лицо.\nУ джигита есть право до трех раз (еще раз),\nЕще раз наступи на дерьмо и упади.\n(До трех раз наступить на говно и упасть). |
ABAI170ABAI | null | Бөстегім, құтылдың ба Көтібақтан? | Бөстегім, құтылдың ба Көтібақтан?\n«Күйшіл» деп бабын білмей кінә таққан. \nҚұл табан, кескіл тұмсық Бөстекбайым, \nКісіге бос берермін бір мін тапқан. | M. Adibayev | Избавился ль от Котыбака, Бостегим?\nЗа норов хаял он тебя, ухода не творил.\nКто б в мощных лапах, клюве, Бостегим,\nТвоих изъян нашел, тому бы даром отдарил. |
ABAI170ABAI | null | Бөстегім, құтылдың ба Көтібақтан? | Бөстегім, құтылдың ба Көтібақтан?\n«Күйшіл» деп бабын білмей кінә таққан. \nҚұл табан, кескіл тұмсық Бөстекбайым, \nКісіге бос берермін бір мін тапқан. | K. Doszhan | Мой Бостек, ты избавился от Көтібақа?\nКоторый, не умея ухаживать, говорил, что ты привередлив.\n(Винил тебя, не зная, как ухаживать за тобой).\nС натруженными лапами, изогнутым клювом, мой Бостегим,\nЕсли в тебе кто найдет один изъян, я отдам тебя даром этому человеку. |
ABAI171ABAI | null | Ғалымнан надан артпас ұққанменен | Ғалымнан надан артпас ұққанменен,\nТағдыр көрмей қоймайды бұққанменен. \nО дағы қалыбынан аса алмайды, \nЖауқазын ерте көктеп шыққанменен. | M. Adibayev | Судьбы своей не избежать,\nИ суть свою не поменять.\nУченого не превзойти невежде,\nПодснежнику о лете — не узнать. |
ABAI171ABAI | null | Ғалымнан надан артпас ұққанменен | Ғалымнан надан артпас ұққанменен,\nТағдыр көрмей қоймайды бұққанменен. \nО дағы қалыбынан аса алмайды, \nЖауқазын ерте көктеп шыққанменен. | K. Doszhan | Невежда хоть сколько будет понимать, не станет,\nне будет знать больше, лучше ученого.\nСудьбы не избежишь, все равно не спрячешься, не убежишь.\nОн (невежда) все равно не выйдет из своей сути,\nКак подснежник рано расцветающий не видит лета. |
ABAI172ABAI | null | Домбыраға қол соқпа | Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ес... | M. Adibayev | Не рви, не трогай струн души,\nВ домбре все чувства на пределе.\nНе бейся сердце, не стучи,\nСлезою задрожав на веке.\nДуша в печаль погружена,\nМинувшее не отзовется боле.\nЛишает разума тоска,\nИ голова катится в поле.\nЛюбимая, лишь нежный взгляд\nБольную душу успокоит.\nТакое слово мне скажи,\nЧто жизни человечьей ... |
ABAI172ABAI | null | Домбыраға қол соқпа | Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ес... | A. Gatov | Ты, домбра, сильнее грянь,\nБоль и радость затая!\nСердце, биться перестань!\nСлёзы сдерживаю я.\n\nОтшумевшей жизни след\nВ сердце, трепетном едва.\nГорько мне — и силы нет,\nИ кружится голова.\n\nДорогая, посмотри\nМне в глаза и успокой\nЗлой недуг, что изнутри\nЗаглушает голос мой.\n\nПламя углей погаси,\nЛаской неж... |
ABAI172ABAI | null | Домбыраға қол соқпа | Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ес... | A. Zhovtis | Домбры не трогай рукой,\nДрогнувших струн не рви.\nНе бейся, сердце, постой,\nСлез к очам не зови…\n\nА слезы бегут по щеке –\nСтарая скорбь жива.\nОтяжелев, в тоске\nСклоняется голова.\n\nК тому, кто поник душой.\nЧья боль живет взаперти,\nВзор лучезарный свой,\nЛюбимая, обрати!\n\nПрошу тебя, погляди,\nМолю, погаси к... |
ABAI172ABAI | null | Домбыраға қол соқпа | Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ес... | A. Kodar | Не надо браться за домбру, —\nМне с сердцем скорбным совладать ли,\nЯ, растревоженный, замру,\nИ, слезы выступят по капле.\nБоюсь, опять в душе моей\nПроснутся отзвуки былого.\nИ, ослабев среди тенен,\nВ печаль, как в бред, впаду я снова.\nТак подойди же и пойми,\nВсмотрись в меня с теплом во взгляде,\nИ боль души моей... |
ABAI172ABAI | null | Домбыраға қол соқпа | Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ес... | K. Doszhan | Не стучи руками по домбре — (как бы сам поэт — этот инструмент),\nПронзительные чувства постоянно выворачивают душу.\nНе бойся, не стучи, сердце, остановись, замри,\nОдна за другой слезинки наворачиваются на глаза.\nМне тоскливо, моя душа печальна (почти траурное состояние),\nЭхом ли отзовется прошедшее.\nЗабрав силу п... |
ABAI173ABAI | null | Жол көрмек, жоба білмек, жиһан кезбек | Жол көрмек, жоба білмек, жиһан кезбек,\nБой жеңбек, ер жігітке ғақыл таппақ.\nТағдырын көрушінің Хақтан біліп,\nКөшелі өнер иесін жүрсе жақтап.\n\nНиетің түзу болса сенің аппақ,\nЕкі елі ауызыңа қойсаң қақпақ.\nСыбыр, өсек дегенді сырттай жүріп,\nҒылым, өнер, мал таппақ, жұртқа жақпақ. | M. Adibayev | Увидеть путь, познать, на мир взглянуть,\nСебя преодолев, младым постигни суть.\nПредначертанное прими как дар и волю\nБожью, Талант в искусстве по душе, всего Ему дороже.\nКоль помыслы твои прозрачны и чисты,\nРту своему во всем поставь преграду.\nОт сплетен, болтовни, от суеты беги,\nНароду угодишь, в трудах найдя от... |
ABAI173ABAI | null | Жол көрмек, жоба білмек, жиһан кезбек | Жол көрмек, жоба білмек, жиһан кезбек,\nБой жеңбек, ер жігітке ғақыл таппақ.\nТағдырын көрушінің Хақтан біліп,\nКөшелі өнер иесін жүрсе жақтап.\n\nНиетің түзу болса сенің аппақ,\nЕкі елі ауызыңа қойсаң қақпақ.\nСыбыр, өсек дегенді сырттай жүріп,\nҒылым, өнер, мал таппақ, жұртқа жақпақ. | K. Doszhan | Видеть дорогу, знать толк (познать), странствовать по свету,\nЗдравому молодцу, поборов себя, найти ум, наставления.\nСудьбу видевшего, будущее узнать от Всевышнего,\nЕму (Богу) ближе умудренный в искусстве человек.\nЕсли твои помыслы чисты и светлы,\nЕсли поставишь заслон на свой рот.\nЕсли обойдешь стороной шепотки и... |
ABAI174ABAI | null | Мен боламын демеңдер | Мен боламын демеңдер, \nАяқты алшаң басқанға.\nЕкі көзің аларып,\nҚұр қарайсың аспанға.\n\nБір ғылымнан басқаның,\nБәрі де кесел асқанға.\nӨйткен адам жолығар \nКешікпей-ақ тосқанға. | M. Adibayev | Не говорите — состоялся я,\nНе чуя землю, растопырив ноги,\nПустые выпучив глаза,\nИ тупо в небо ими впершись.\nНауки выше доли нет,\nВсе прочее — болезнь и чванство.\nКоли бахвальство суть тебя,\nСвою ты встретишь неудачу. |
ABAI174ABAI | null | Мен боламын демеңдер | Мен боламын демеңдер, \nАяқты алшаң басқанға.\nЕкі көзің аларып,\nҚұр қарайсың аспанға.\n\nБір ғылымнан басқаның,\nБәрі де кесел асқанға.\nӨйткен адам жолығар \nКешікпей-ақ тосқанға. | K. Doszhan | Не говорите, что я состоялся, я значимый,\nКоль ходите широко расставляя ноги.\nВыпученные, пустые глаза,\nТупо, бессмысленно смотрят только в небо.\nВсе кроме науки, чванство, самолюбование, хвастовство,\nОно вредно, как неизлечимая болезнь (кесел).\nЧеловека, который так себя ведет, так поступает,\nТакой человек вско... |
ABAI175ABAI | null | Ойға түстім, толғандым | Ойға түстім, толғандым,\nӨз мінімді қолға алдым. \nМінезіме көз салдым, \nТексеруге ойландым.\nӨзіме өзім жақпадым,\nЕнді қайда сыя алдым?\nҚалап алған көп мінез, \nҚалайша қылып тыя алдым?\n\nБойдағы мінді санасам,\nТау тасынан аз емес. \nЖүрегімді байқасам,\nИнедейін таза емес.\nАршып алып тастауға, \nАпандағы саз ем... | K. Doszhan | Погрузился, в мысли, размышлял, раздумывал,\nВзяв в свои руки свои недостатки\nСмотрю на себя со стороны, на свой характер, свой нрав,\nПроверить себя я решил.\nСам себе я не нравлюсь, отвратителен себе.\nГде мне поместить себя?\nХарактер, который я сам выбрал, сам сделал\nКак мне теперь его укротить?\nЕсли сосчитать с... |
ABAI175ABAI | null | Ойға түстім, толғандым | Ойға түстім, толғандым,\nӨз мінімді қолға алдым. \nМінезіме көз салдым, \nТексеруге ойландым.\nӨзіме өзім жақпадым,\nЕнді қайда сыя алдым?\nҚалап алған көп мінез, \nҚалайша қылып тыя алдым?\n\nБойдағы мінді санасам,\nТау тасынан аз емес. \nЖүрегімді байқасам,\nИнедейін таза емес.\nАршып алып тастауға, \nАпандағы саз ем... | A. Gatov | В раздумье долгом и немом,\nВ воспоминаньях о былом,\nПеребирал я день за днём,\nНе оправдав себя ни в чём.\nКуда мне скрыться от себя?\nМой каждый шаг был только злом.\nСмогу ли обуздать себя?\nЯ подл, я виноват кругом.\n\nНеисчислимы камни гор —\nИ счёта нет грехам моим.\nА стоит в сердце заглянуть —\nПозор и срам гл... |
ABAI175ABAI | null | Ойға түстім, толғандым | Ойға түстім, толғандым,\nӨз мінімді қолға алдым. \nМінезіме көз салдым, \nТексеруге ойландым.\nӨзіме өзім жақпадым,\nЕнді қайда сыя алдым?\nҚалап алған көп мінез, \nҚалайша қылып тыя алдым?\n\nБойдағы мінді санасам,\nТау тасынан аз емес. \nЖүрегімді байқасам,\nИнедейін таза емес.\nАршып алып тастауға, \nАпандағы саз ем... | M. Adibayev | В раздумьях я,\nСобрал все недостатки.\nСмотрю со стороны\nНа свой характер гадкий.\nКак отвратительна сия фигура,\nКуда бы поместить себя?\nКак укротить тебя,\nПредставшая натура?\nКамней в горах —\nИзъянов столько в нраве.\nИ сердце — логово\nДурного. Право,\nНе грязь оно,\nКоторую убрать легко.\nТам чистоты — игольн... |
ABAI176ABAI | null | Түбінде баянды еңбек — егін салған | Түбінде баянды еңбек — егін салған, \nЖасынан оқу оқып, білім алған.\nБи болған, болыс болған өнер емес, \nЕңбектің бұдан өзге бәрі жалған. | A. Zhovtis | Пахаря славный труд — хорош.\nРадость труда в ученье найдешь.\nБием же быть, в волостных ходить –\nНе дело это, а ложь! |
ABAI176ABAI | null | Түбінде баянды еңбек — егін салған | Түбінде баянды еңбек — егін салған, \nЖасынан оқу оқып, білім алған.\nБи болған, болыс болған өнер емес, \nЕңбектің бұдан өзге бәрі жалған. | K. Doszhan | В конечном итоге самый долговечный труд,\nЭто — поросль растить (вырастить учеников).\nНе судья (судейство), не волостной (чиновник), это не искусство,\nВсе остальное — итог труда. |
ABAI176ABAI | null | Түбінде баянды еңбек — егін салған | Түбінде баянды еңбек — егін салған, \nЖасынан оқу оқып, білім алған.\nБи болған, болыс болған өнер емес, \nЕңбектің бұдан өзге бәрі жалған. | M. Adibayev | Нет лучше знаний истинных работы,\nВзлелеять поросль, ей жизнь отдать.\nНет, не искусство быть судьею,\nИ волостным стремиться стать. |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.